Evaline DeWitt | Εξερευνήστε την κληρονομιά της

EVALINE DEWITT MASON (1817–1891)

ΠΡΩΙΜΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ο Evaline DeWitt (συχνά γράφεται Eveline στα ιστορικά αρχεία) γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1817 στην Επικράτεια του Μιζούρι. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά που γεννήθηκαν από την Green DeWitt και τη Sarah Seely DeWitt, μια αμερικανίδα πρωτοπόρα οικογένεια. Ο πατέρας της Green DeWitt ήταν empresario (πράκτορας αποικισμού) που ίδρυσε την αποικία DeWitt στο μεξικανικό Τέξας γύρω από την πόλη Gonzales. Το 1826, όταν η Evaline ήταν περίπου εννέα ετών, η οικογένεια DeWitt μετακόμισε από το Μιζούρι στο Τέξας για να εγκατασταθεί στη νέα αποικία αφού ο Green έλαβε επιχορήγηση γης από τη μεξικανική κυβέρνηση. Ήταν από τους πρώτους Αγγλοαμερικανούς αποίκους της περιοχής, γνωστούς εκείνη την εποχή ως Τεξιανοί.

Η Evaline μεγάλωσε στη μεθόριο του Τέξας μέσα σε μεγάλη οικογένεια. Οι μεγαλύτερες αδελφές της ήταν η Eliza και η Naomi, ενώ είχε δύο μικρότερους αδελφούς, τον Christopher Columbus DeWitt και τον Clinton Edward DeWitt, καθώς και μια μικρότερη αδελφή, τη Minerva. Η αποικία DeWitt αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες, ανάμεσά τους περιστασιακές συγκρούσεις με αυτόχθονες ομάδες και την αβεβαιότητα της μεξικανικής διοίκησης. Το συμβόλαιο αποικισμού του Green DeWitt του επέτρεψε να φέρει δεκάδες οικογένειες στα εύφορα εδάφη κατά μήκος του ποταμού Guadalupe. Στις αρχές της δεκαετίας του 1830, το Gonzales είχε γίνει το κέντρο της αποικίας DeWitt. Ο πατέρας της Evaline, ο Green, έγινε σημαντική μορφή στην ιστορία του Τέξας και η κομητεία DeWitt στο Τέξας θα έπαιρνε αργότερα το όνομά του. Η μητέρα της, Sarah Seely DeWitt, ήταν σταθερή γυναίκα της μεθορίου που κρατούσε το νοικοκυριό και το αγρόκτημα, ιδιαίτερα όταν ο Green ταξίδευε για υποθέσεις της αποικίας.

Τραγικά, ο Green DeWitt δεν έζησε για να δει την Επανάσταση του Τέξας. Πέθανε στις 18 Μαΐου 1835 (πιθανόν από χολέρα) στη Monclova του Μεξικού, ενώ έκανε έκκληση για επέκταση της παραχώρησης γης της αποικίας του. Αυτό άφησε τη Σάρα χήρα με τα παιδιά τη στιγμή που οι εντάσεις μεταξύ των Τεξιανών αποίκων και των μεξικανικών αρχών έφταναν στο αποκορύφωμα. Η Evaline ήταν 17 ετών εκείνη την εποχή, ζούσε με τη μητέρα και τα αδέρφια της στο Gonzales. Οι συνθήκες της οικογένειας DeWitt – μια καθιερωμένη αποικία και προσωπικοί δεσμοί με την περιοχή – τους τοποθέτησαν ξεκάθαρα στα γεγονότα που οδήγησαν στην Επανάσταση του Τέξας.

Ο ΡΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ «ΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕ»

Στα τέλη του 1835, η αποικία DeWitt έγινε το σημείο ανάφλεξης της Επανάστασης Texas. Οι μεξικανικές αρχές ζήτησαν την επιστροφή ενός μικρού κανονιού που είχε δοθεί στους εποίκους του Gonzales για άμυνα ενάντια στις ινδικές επιδρομές. Οι Τεξιανοί άποικοι, θεωρώντας αυτό ως παραβίαση των δικαιωμάτων τους, αρνήθηκαν να παραδώσουν το κανόνι. Καθώς τα μεξικανικά στρατεύματα πλησίασαν το Gonzales στα τέλη Σεπτεμβρίου 1835, οι ντόπιοι οργάνωσαν βιαστικά μια πολιτοφυλακή και ετοιμάστηκαν να αντισταθούν. Η Evaline, αν και νεαρή γυναίκα, συμμετείχε άμεσα σε αυτή τη κομβική στιγμή μέσα από μια δημιουργική πράξη περιφρόνησης: βοήθησε να κατασκευαστεί η εμβληματική σημαία «Come and Take It».

Σύμφωνα με την παράδοση, η Sarah DeWitt και η κόρη της Evaline πήραν ένα νυφικό που ανήκε στη Naomi DeWitt και το διαμόρφωσαν σε μια αυτοσχέδια σημαία με ένα μαύρο αστέρι, μια εικόνα ενός κανονιού και το τολμηρό σύνθημα «Come and Take It». Όπως σημειώνει ένας λογαριασμός, "σύμφωνα με δημοφιλείς αφηγήσεις, η Sarah DeWitt και η κόρη της Eveline πήραν το νυφικό της Naomi και το ανακύκλωσαν στη σημαία Gonzales ή «Come and Take It», η οποία στη συνέχεια κυματίστηκε στη Μάχη του ΟκτώβρηGonzalesδούλεψε γρήγορα – ο θρύλος λέει ότι ήταν λίγο περισσότερο από μία ή δύο μέρες – για να σχεδιάσω και να ράψω τη σημαία από διαθέσιμα υλικά. Το λευκό ύφασμα της σημαίας λέγεται ότι προήλθε όντως από το νυφικό που απέκτησε πρόσφατα η Naomi. Ζωγράφισαν ή εφάρμοσαν το απλό αλλά τολμηρό σχέδιο: ένα μοναχικό αστέρι πέντε σημείων πάνω από μια εικόνα του κανονιού, με την πρόκληση «Come and Take It» γραμμένη από κάτω.

Στις 2 Οκτωβρίου 1835, οι Τεξιανοί πολιτοφύλακες αντιμετώπισαν το μεξικανικό απόσπασμα στο Gonzales, κυματίζοντας περήφανα αυτή τη νέα σημαία περιφρόνησης. Το χειροποίητο έργο της Evaline – η σημαία «Come and Take It» – κυμάτισε πάνω από αυτό που έγινε γνωστό ως η Μάχη του Gonzales, η πρώτη αψιμαχία της Επανάστασης Texas. Οι Τεξιανοί, αριθμούν μόλις 18 στην αρχή (συχνά αποκαλούμενοι «Παλιοί Δεκαοκτώ»), απέκρουσαν με επιτυχία την προσπάθεια των μεξικανικών στρατευμάτων να καταλάβουν το κανόνι. Το χλευαστικό σύνθημα της σημαίας φέρεται να εξόργισε τον Μεξικανό διοικητή, αλλά ενθάρρυνε τους Τεξιανούς αποίκους. Έχει καταγραφεί ότι «η ίδια η σημαία Gonzales δημιουργήθηκε από τη Sarah Seely DeWitt και την κόρη της, Evaline, από το νυφικό της Naomi DeWitt» και έγινε ένα ισχυρό σύμβολο κατά τη διάρκεια του αγώνα. Μια άλλη νεαρή γυναίκα του Gonzales, η Caroline Zumwalt, πιστώνεται επίσης σε ορισμένους λογαριασμούς ότι βοήθησε στη δημιουργία ή τη διακόσμηση της σημαίας μαζί με την Evaline.

Η δημιουργία της σημαίας «Come and Take It» ήταν η πιο διάσημη συνεισφορά του Evaline DeWitt στην υπόθεση του Τεξανού. Αν και μη μάχιμος, ο ρόλος της απέδειξε την κριτική συμμετοχή των γυναικών στον αγώνα για την ανεξαρτησία Texas. Το μήνυμα περιφρόνησης της σημαίας - «Come and Take It» - απηχούσε τα αισθήματα των Αμερικανών αποίκων και θα αντηχούσε σε όλη την ιστορία του Τέξας. Πράγματι, αυτή η σημαία θεωρείται η πρώτη σημαία της Επανάστασης Texas και το ντεμπούτο της στο Gonzales σηματοδότησε το σημείο χωρίς επιστροφή στο σπάσιμο των αποίκων από την κυριαρχία του Μεξικού. Η επιτυχημένη κερκίδα στο Gonzales, με τη σημαία να κυματίζει, έδωσε στους Τεξιανούς μια πρώιμη ώθηση ηθικού. Η είδηση ​​της αντιπαράθεσης «Come and Take It» διαδόθηκε, συγκεντρώνοντας περισσότερους εθελοντές στον στρατό της Τεξίας.

Στους μήνες που ακολούθησαν, η Evaline και η οικογένειά της πιθανότατα υπέμειναν τους κινδύνους και τις κακουχίες του πολέμου. Στις αρχές του 1836, καθώς οι δυνάμεις του Santa Anna προχώρησαν στο Τέξας (που οδήγησε στην πτώση του Άλαμο τον Μάρτιο), πολλές οικογένειες στο Gonzales—συμπεριλαμβανομένων γυναικών όπως η Sarah και η Evaline—προσχώρησαν στο S. Αυτή ήταν η μαζική εκκένωση Τεξιανών πολιτών προς τα ανατολικά για να αποφευχθεί η πορεία του μεξικανικού στρατού. Δεν τεκμηριώνεται λεπτομερώς πόσο μακριά προχώρησαν οι DeWitts, αλλά πιθανότατα αναζήτησαν ασφάλεια πιο ανατολικά στις αποικίες μέχρι μετά τη νίκη των Τεξιανών στο San Jacinto τον Απρίλιο του 1836. Μόλις η Δημοκρατία του Texas εξασφάλιζε την ανεξαρτησία, η οικογένεια της Evaline θα είχε επιστρέψει στην πατρίδα τους για να ξαναχτίσει τη ζωή της.

Η σημαία που βοήθησε να δημιουργηθεί η Evaline έγινε ένα διαρκές σύμβολο του Τέξας ανεξαρτησίας και υπερηφάνειας. Τα επόμενα χρόνια, η αρχική σημαία «Come and Take It» χάθηκε στην ιστορία (η ακριβής μοίρα της δεν είναι ξεκάθαρη, με κάποιους να πιστεύουν ότι τελικά καταλήφθηκε ή καταστράφηκε από τις μεξικανικές δυνάμεις), αλλά ο θρύλος της έζησε. Αντίγραφα και εικονογραφήσεις της σημαίας έχουν διατηρηθεί. για παράδειγμα, ένα αντίγραφο της διάσημης σημαίας κρέμεται τώρα στο Τέξας State Capitol στο Ώστιν ως φόρο τιμής σε εκείνο το εναρκτήριο άλμα της επανάστασης. Η συμβολή της Evaline στην ιστορία του Τέξας – μετατρέποντας ένα νυφικό σε λάβαρο εξέγερσης – γιορτάζεται από τότε στα βιβλία και τις παραδόσεις. Όπως συνοψίζει το Τέξας State Historical Association, η ιστορία της δημιουργίας της σημαίας από τη Sarah και την Evaline DeWitt παραμένει μια από τις αγαπημένες δημοφιλείς αφηγήσεις της Επανάστασης.

ΓΑΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΡΛ ΜΑΣΟΝ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ

Αφού το Τέξας κέρδισε την ανεξαρτησία του από το Μεξικό, η Evaline DeWitt συνέχισε στην ενηλικίωση ως μέρος της κοινωνίας των εποίκων της νέας Δημοκρατίας του Τέξας. Το καλοκαίρι του 1838, σε ηλικία 20 ετών, παντρεύτηκε τον Τσαρλς Μέισον, έναν πρόσφατο άποικο ή συμμετέχοντα στον Τεξιανό σκοπό. Ο γάμος τους έλαβε χώρα στο Χιούστον τον Αύγουστο του 1838. Εκείνη την εποχή, το Χιούστον ήταν η πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Texas (και μια ανερχόμενη πόλη), επομένως μπορεί να ήταν η τοποθεσία ευκολίας ή ανάγκης για την απόκτηση άδειας γάμου και τελετής. Είναι επίσης πιθανό ο Τσαρλς Μέισον να είχε επιχειρηματικές ή κυβερνητικές διασυνδέσεις στο Χιούστον ή η Έβαλιν να επισκεπτόταν συγγενείς εκεί. Το αρχειακό αρχείο απλώς σημειώνει ότι «η Eveline Dewitt παντρεύτηκε τον Charles Mason στο Χιούστον το 1838». Αυτή η ένωση ενώθηκε με την Evaline, μια γυναίκα από την πρωτοποριακή οικογένεια Gonzales, με τον Charles Mason, για τον οποίο συγκριτικά λιγότερα τεκμηριώνονται σε δημοσιευμένες ιστορίες.

Λίγο μετά τον γάμο τους, η Evaline και ο Charles Mason εγκαταστάθηκαν ξανά στο Gonzales του Τέξας, που παρέμεινε το σπίτι της για το υπόλοιπο της ζωής της. Εκεί δημιούργησαν οικογένεια και ρίζωσαν στην κοινότητα. Ο Charles Mason έγινε αγρότης και κτηνοτρόφος στην κομητεία Gonzales. Η οικογένεια Mason ευημέρησε σεμνά και θεωρούνταν αξιοσέβαστη στην περιοχή. Κατά τις δεκαετίες του 1840 και του 1850, η Evaline γέννησε αρκετά παιδιά, βοηθώντας να ριζώσει ακόμη περισσότερο η οικογενειακή γραμμή των Mason στο Τέξας.

Η Evaline και ο Charles Mason είχαν τουλάχιστον τρία παιδιά:

Charles W. Mason, γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1841 στο Gonzales. Μεγάλωσε για να παντρευτεί την Alvina Matthews (η οικογένεια Matthews ήταν μια άλλη πρώιμη φυλή Texas), και απέκτησαν έναν γιο, τον Charles W. Mason Jr., που γεννήθηκε το 1867. Τραγικά, ο πρεσβύτερος Charles W. Mason πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1867 σε ηλικία μόλις 26 ετών, σε ηλικία μόλις 26 ετών, λόγω του εμφυλίου πολέμου, λόγω της ασθένειας. Ο γιος του θα έφερε το όνομα Mason, ζώντας μέχρι το 1947.

DeWitt "Dee" Mason, γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1844. Η Evaline και ο Charles επέλεξαν να ονομάσουν αυτόν τον γιο από το πατρικό όνομα της Evaline, ένα φόρο τιμής στην κληρονομιά της οικογένειας DeWitt. Ο DeWitt Mason παντρεύτηκε τη Maria Pratt στις 25 Αυγούστου 1874. Είχαν μια μεγάλη οικογένεια, με παιδιά που ονομάζονταν Fletcher Stockdale Mason, Sallie Mason, Eveline Mason (μια κόρη που πιθανότατα πήρε το όνομά της από τη γιαγιά της Evaline), Tate Mason, Pratt Mason (ονομάστηκε από την παρθενική οικογένεια της μητέρας) και DeWitlate. Πολλοί από αυτούς γεννήθηκαν στον J. Δεκαετίες 1870 και 1880, και έτσι η Evaline έζησε για να τους γνωρίσει. Το όνομα Fletcher Stockdale είναι αξιοσημείωτο – πιθανότατα τιμά τον Fletcher S. Stockdale, έναν Texas πολιτικό της εποχής – αντικατοπτρίζοντας τη δέσμευση της οικογένειας Mason με τη δημόσια ζωή του Texas.

Isham M. Mason, γεννημένος περίπου το 1856 στο Gonzales. (Καταγράφηκε ως 4 ετών στην απογραφή του 1860.) Το όνομα του Isham μπορεί να υποδηλώνει οικογενειακούς δεσμούς ή φίλους - «Isham» ήταν ένα όνομα που βρέθηκε μεταξύ των πρώτων Τεξανών και θα μπορούσε να είχε επιλεγεί για να τιμήσει κάποιον που η οικογένεια σέβονταν. Λιγότερα τεκμηριώνονται για την μετέπειτα ζωή του Isham. θα ήταν μόνο παιδί όταν άρχιζε ο Εμφύλιος. Είναι πιθανό να επέζησε μέχρι την ενηλικίωση, δεδομένου ότι δεν σημειώνεται παιδικός θάνατος, αλλά τα αρχεία του γάμου ή του θανάτου του δεν ήταν εμφανή στις πηγές.

Η Evaline αφοσιώθηκε στην ανατροφή των παιδιών της και στη διαχείριση ενός νοικοκυριού στη μεθόριο του Τέξας. Κατά την περίοδο της Δημοκρατίας του Τέξας (1836–1845) και μετά την προσάρτηση του Τέξας στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1845, η ζωή της περιστράφηκε γύρω από την οικογένεια και την κοινότητα. Η περιοχή Gonzales ανέκαμψε από τις καταστροφές του πολέμου και αυξήθηκε σταθερά. Η οικογένεια Mason, όπως και άλλες, καλλιεργούσε τη γη της και συμμετείχε στην τοπική πολιτική ζωή. Γνωρίζουμε ότι η ευρύτερη οικογένεια της Evaline παρέμεινε κοντά: η μητέρα της Sarah DeWitt έζησε στο Gonzales μέχρι το θάνατό της το 1854, και μερικά από τα αδέρφια της Evaline εγκαταστάθηκαν επίσης στην περιοχή. Για παράδειγμα, η μεγαλύτερη αδερφή της Evaline, Naomi Quirk DeWitt, είχε παντρευτεί έναν άντρα που ονομαζόταν Matthews (πιθανώς συνδεδεμένος με την ίδια οικογένεια Matthews με την οποία παντρεύτηκε ο γιος της Evaline Charles W.) και πιθανότατα ζούσε επίσης στην κομητεία Gonzales. Τα δίκτυα της οικογένειας DeWitt-Mason στο Gonzales ήταν μέρος του ιστού της πρώιμης κοινωνίας Texas.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δεκαετίες του 1840 και του 1850 ήταν γεμάτες γεγονότα στο Τέξας: η Δημοκρατία έγινε η πολιτεία Texas το 1845, ο Μεξικανο-Αμερικανικός Πόλεμος του 1846-48 έφερε περισσότερες αλλαγές και η ζωή στα σύνορα ήταν ακόμα επίπονη. Η οικογένεια Mason ήταν μάρτυρας αυτών των εξελίξεων, αν και δεν έχουν καταγραφεί ότι παίζουν σημαντικό δημόσιο ρόλο. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1861–1865), οι γιοι της Evaline ήταν σε ηλικία μάχης. Πράγματι, ο μεγαλύτερος γιος της Charles W. Mason υπηρέτησε στον Εμφύλιο Πόλεμο (πιθανότατα για τη Συνομοσπονδία, όπως έκαναν οι περισσότεροι Τεξανοί άνδρες), αν και οι λεπτομέρειες είναι σπάνιες. Το τέλος του πολέμου και η περίοδος της ανοικοδόμησης ήταν δύσκολα χρόνια στο Τέξας. Πολλές οικογένειες υπέστησαν απώλειες από ασθένειες και οικονομικές δυσκολίες, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει τον πρόωρο θάνατο του Charles W. το 1867. Σε όλες αυτές τις δοκιμές, η Evaline παρέμεινε μια ανθεκτική φιγούρα, όπως η μητέρα της.

Στις δεκαετίες 1870 και 1880, ο Evaline DeWitt Mason θεωρούνταν πρωτοπόρος μητριάρχης στο Gonzales. Είχε ζήσει την Επανάσταση του Τέξας, την εποχή της Δημοκρατίας, του κρατισμού, του πολέμου και της ανάκαμψης. Καθώς τα παιδιά της μεγάλωναν και είχαν δικές τους οικογένειες, η Evaline ανέλαβε το ρόλο της γιαγιάς. Ήταν γνωστή σε τοπικό επίπεδο για τη σύνδεσή της με τη διάσημη ιστορία σημαίας Gonzales, αν και είναι ενδιαφέρον ότι εκείνη την εποχή η συνεισφορά των γυναικών δεν τονιζόταν πάντα στα βιβλία ιστορίας. Η οικογένεια και η τοπική παράδοση, ωστόσο, κράτησαν ζωντανή την ιστορία ότι η κυρία Μέισον (το όνομα DeWitt) ήταν μια από τις νεαρές γυναίκες που έφτιαξαν τη σημαία «Come and Take It».

ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Στα τελευταία της χρόνια, η Evaline παρέμεινε ενεργό μέλος της κοινότητας Gonzales. Περιγραφόμενη ως μια ζεστή, έξυπνη γυναίκα, μετέφερε την κληρονομιά της οικογένειας DeWitt σε μια νέα γενιά. Πιθανότατα συμμετείχε σε εκκλησιαστικές δραστηριότητες και μπορεί να αναζητήθηκε για τις αναμνήσεις της από τις πρώτες μέρες του Texas. Ως μια από τις παλαιότερες εν ζωή κατοίκους του Gonzales από τη δεκαετία του 1880, ήταν ένας σύνδεσμος με το επαναστατικό παρελθόν. Σύγχρονες μαρτυρίες δείχνουν ότι η κοινότητα την είχε σε υψηλή εκτίμηση. Η μακροζωία της και η γνώση από πρώτο χέρι για τον αγώνα του Τέξας για ανεξαρτησία την έκαναν κάτι σαν τοπικό θησαυρό.

Η Evaline έζησε για να δει την 50ή επέτειο της Επανάστασης του Τέξας (1886) και την ανάπτυξη του Τέξας μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Αυτή και ο Τσαρλς γιόρτασαν πολλά χρόνια γάμου. Τον Νοέμβριο του 1882, μετά από 44 χρόνια μαζί, ο Τσαρλς Μέισον πέθανε στο Gonzales. Τάφηκε στο Gonzales Τεκτονικό νεκροταφείο, ένα νεκροταφείο που σχετίζεται με την τοπική μασονική στοά (ταίριαζε με ενδιαφέρον το όνομα της οικογένειας). Η Evaline, τώρα χήρα, φρόντιζε η οικογένειά της. Πιθανότατα πέρασε τα τελευταία της χρόνια ζώντας με ένα από τα ενήλικα παιδιά της ή στενούς συγγενείς της. Στην πραγματικότητα, το μοιρολόγιό της αναφέρει ότι πέθανε στο σπίτι της «Κυρίας Φορντ, δύο μίλια ανατολικά της πόλης», κάτι που υποδηλώνει ότι έμενε με μια κόρη ή εγγονή της οποίας το παντρεμένο όνομα ήταν Φορντ στο τέλος της ζωής της. Περιτριγυρισμένη από παιδιά και εγγόνια, η Evaline παρέμεινε στη μοναδική κοινότητα που γνώριζε στο Τέξας από την παιδική του ηλικία.

Evaline DeWitt Η Μέισον πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 1891, σε ηλικία 74 ετών. Η εφημερίδα Gonzales Inquirer δημοσίευσε ένα μοιρολόγι τιμώντας τη μακρά ζωή της. Σημείωσε τον θάνατο ενός από τους αρχικούς αποίκους της περιοχής, δηλώνοντας ότι με το θάνατό της «Gonzales χάνει έναν από τους παλαιότερους κατοίκους της» και αφηγείται ότι είχε δει από πρώτο χέρι τις «δοκιμές και τις κακουχίες» των πρώτων ημερών του Texas. Η Evaline αναπαύθηκε δίπλα στον σύζυγό της στο μασονικό νεκροταφείο Gonzales, όχι μακριά από το σημείο όπου το κανόνι που βοήθησε να υπερασπιστεί είχε ταφεί εδώ και πολύ καιρό. Πολλοί από τους απογόνους της θάφτηκαν επίσης στο έδαφος Gonzales.

Η κληρονομιά της Evaline είναι δεμένη τόσο με την οικογένειά της όσο και με την ευρύτερη ιστορία του Τέξας. Ως κόρη ενός σημαντικού empresario, προσωποποίησε το πνεύμα των πρωτοπόρων που έφερε Αγγλοαμερικανούς εποίκους στο Τέξας. Ως νεαρή γυναίκα που συνέβαλε στη δημιουργία της σημαίας «Come and Take It», έγινε σύμβολο του πατριωτισμού και του θάρρους των γυναικών του Τέξας. Η ζωή της απλώθηκε στην εποχή του μεξικανικού Τέξας, της Δημοκρατίας και της πολιτειακής ένταξης, λειτουργώντας ως γέφυρα ανάμεσα στο πρώιμο Τέξας και τη σύγχρονη εποχή.

ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ DEWITT

Η οικογένεια DeWitt, στην οποία ανήκε η Evaline, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Τέξας. Η αποικία του Green DeWitt ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες αγγλοαμερικανικές αποικίες στο Τέξας μετά την αποικία του Stephen F. Austin. Η πόλη του Gonzales, που ιδρύθηκε με την παραχώρηση του Green το 1825, έγινε γνωστή ως «Λέξινγκτον του Τέξας» λόγω της Μάχης του Gonzales που άναψε την Επανάσταση, γεγονός στο οποίο η οικογένεια DeWitt είχε άμεση συμμετοχή. Το ότι η Evaline και η μητέρα της έφτιαξαν τη σημαία μάχης των αποίκων δείχνει πως η επιρροή της οικογένειας ξεπέρασε τον αποικισμό και έφτασε στον αγώνα για ανεξαρτησία.

Άλλα μέλη της οικογένειας της Evaline άφησαν επίσης το στίγμα τους. Η αδερφή της Naomi DeWitt (η οποία πιθανότατα συνέβαλε το νυφικό για τη σημαία) παντρεύτηκε τον Joseph Matthews και μαζί βοήθησαν να διευθετηθεί η περιοχή. οι απόγονοί της παντρεύτηκαν με άλλες πρωτοπόρες οικογένειες (όπως φαίνεται από το όνομα Matthews που εμφανίζεται ξανά στους απογόνους της ίδιας της Evaline). Η μεγαλύτερη αδερφή της Evaline, Eliza DeWitt, παντρεύτηκε τον Ταγματάρχη Joseph Hardeman και εγκαταστάθηκε επίσης στο Τέξας, συνεισφέροντας στην οικογένεια των Hardeman (οι Hardemans συμμετείχαν στις αρχές του Τέξας πολιτικών και στρατιωτικών υποθέσεων). Οι γιοι DeWitt, Christopher και Clinton DeWitt, συμμετείχαν επίσης στη ζωή της Δημοκρατίας - για παράδειγμα, ο Clinton Edward DeWitt υπηρέτησε ως Texas Ranger και αργότερα ως αξιωματικός της Συνομοσπονδίας, σύμφωνα με ορισμένα οικογενειακά αρχεία. Η μικρότερη αδερφή Minerva DeWitt παντρεύτηκε τον Enoch Jones και συνέχισε την οικογενειακή γραμμή στο Τέξας. Εν ολίγοις, και τα έξι παιδιά της Γκριν και της Σάρα έγιναν μέρος του ιστού του Texas του 19ου αιώνα, μέσω του γάμου, της υπηρεσίας και της οικοδόμησης κοινότητας.

Η κληρονομιά της οικογένειας DeWitt αναγνωρίστηκε επίσημα από την πολιτεία του Τέξας. Το 1846, το νέο νομοθετικό σώμα του Τέξας δημιούργησε την κομητεία DeWitt και την ονόμασε προς τιμήν του Green DeWitt, αναγνωρίζοντας τη συμβολή του ως empresario. Ιστορικοί δείκτες και τοπικές ιστορίες έχουν έκτοτε αναγνωρίσει τον ρόλο της Sarah DeWitt και της Evaline στη δημιουργία της σημαίας «Come and Take It». Για παράδειγμα, μια αναμνηστική πλάκα της εκατονταετηρίδας του Τέξας το 1936 στο Gonzales τιμά τη Sarah Seely DeWitt, και κατ' επέκταση τις γυναίκες του Gonzales, για τις πατριωτικές τους πράξεις. Κάθε Οκτώβριο, η πόλη του Gonzales διοργανώνει φεστιβάλ «Come and Take It» που γιορτάζει τη μάχη του 1835 και τη σημαία. Πρόκειται για ζωντανό φόρο τιμής στο έργο της Evaline και της μητέρας της. Το ίδιο το σχέδιο της σημαίας έχει περάσει στην εικονογραφία του Τέξας, από αναμνηστικά αντικείμενα έως πολιτικά πανό, συμβολίζοντας το ανεξάρτητο πνεύμα των Τεξανών. Κάθε φορά που θυμόμαστε αυτή τη σημαία, θυμόμαστε και την ήσυχη αλλά κρίσιμη συμβολή της Evaline DeWitt Mason στην ιστορία του Τέξας.

Η ιστορία της Evaline απεικονίζει τις συχνά παραγνωρισμένες συνεισφορές των γυναικών στη μεθόριο του Τέξας. Μέσα από πράξεις θάρρους και δημιουργικότητας -όπως η μετατροπή ενός νυφικού σε σημαία μάχης- βοήθησε στη διαμόρφωση της πορείας των γεγονότων. Στη συνέχεια έζησε μια γεμάτη ζωή βλέποντας το Τέξας να μεγαλώνει από μια αραιή αποικία σε μια ακμάζουσα κατάσταση. Evaline DeWitt Η Μέισον πέθανε ως μια σεβαστή πρωτοπόρος γιαγιά, αλλά η κληρονομιά της ζει στα χρονικά της ιστορίας του Τέξας και στους απογόνους που άφησε πίσω της. Η ζωή της είναι απόδειξη της αντοχής και της επιρροής της οικογένειας DeWitt στο Τέξας, από τον αποικισμό και την επανάσταση μέχρι την οικοδόμηση κοινότητας και όχι μόνο.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΒΑΣΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ EVALINE DEWITT MASON

Χρονολόγιο βασικών γεγονότων: 30 Οκτωβρίου 1817: Η Evaline DeWitt γεννιέται στο Μιζούρι, κόρη του Green DeWitt και της Sarah Seely DeWitt. 15 Δεκεμβρίου 1808: πριν από τη γέννησή της, οι γονείς της παντρεύονται στην κομητεία St. Louis του Μιζούρι· λίγο αργότερα ο Green DeWitt υπηρετεί στον Πόλεμο του 1812. 1826: η οικογένεια DeWitt μετακινείται στο μεξικανικό Τέξας και εγκαθιστά την αποικία DeWitt στο Gonzales· η Evaline, περίπου οκτώ ή εννέα ετών, φτάνει στη μεθόριο του Τέξας. 2 Οκτωβρίου 1835: στη Μάχη του Gonzales, η Evaline, 17 ετών, και η μητέρα της Sarah φτιάχνουν τη σημαία «Come and Take It» από το νυφικό της Naomi, καθώς οι Texians αντιστέκονται στα μεξικανικά στρατεύματα· αυτό σηματοδοτεί την πρώτη μάχη της Επανάστασης του Τέξας. Μάρτιος-Απρίλιος 1836: κατά το Runaway Scrape, η Evaline και η οικογένειά της πιθανότατα εγκαταλείπουν το Gonzales καθώς προελαύνει ο στρατός του Santa Anna· το Τέξας κερδίζει την ανεξαρτησία του μετά τη Μάχη του San Jacinto στις 21 Απριλίου 1836. Αύγουστος 1838: η Evaline DeWitt παντρεύεται τον Charles Mason στο Houston, στη Δημοκρατία του Τέξας, και επιστρέφει μαζί του στο Gonzales. 8 Μαρτίου 1841: γεννιέται ο γιος τους Charles W. Mason. 9 Σεπτεμβρίου 1844: γεννιέται ο DeWitt «Dee» Mason, με όνομα που τιμά την οικογένεια της Evaline. Περίπου 1856: γεννιέται ο Isham Mason στο Gonzales. 28 Νοεμβρίου 1854: πεθαίνει η μητέρα της, Sarah Seely DeWitt, και θάβεται στο οικογενειακό νεκροταφείο DeWitt. Φεβρουάριος 1861-Απρίλιος 1865: κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, το Τέξας εντάσσεται στη Συνομοσπονδία και η οικογένεια περνά τα χρόνια του πολέμου στο Gonzales. 8 Σεπτεμβρίου 1867: ο Charles W. Mason πεθαίνει σε ηλικία 26 ετών, λίγο μετά τον Εμφύλιο, αφήνοντας έναν βρέφος γιο. 25 Αυγούστου 1874: ο DeWitt Mason παντρεύεται τη Maria Pratt, συνεχίζοντας τη γραμμή Mason-DeWitt. 21 Νοεμβρίου 1882: πεθαίνει ο Charles Mason και θάβεται στο Gonzales Masonic Cemetery, όπου αργότερα θα ταφεί και η Evaline. Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, η Evaline τιμάται ως μία από τις παλαιότερες κατοίκους του Gonzales, ενώ οι τοπικές ιστορίες αρχίζουν να καταγράφουν τον ρόλο της στη σημαία «Come and Take It». 27 Νοεμβρίου 1891: η Evaline DeWitt Mason πεθαίνει σε ηλικία 74 ετών κοντά στο Gonzales και θάβεται δίπλα στον σύζυγό της. 1935: στην εκατονταετηρίδα της Επανάστασης του Τέξας, ο θρύλος της σημαίας και των γυναικών που τη δημιούργησαν γιορτάζεται ευρέως, ενώ οι απόγονοι της οικογένειας DeWitt συνεχίζουν να ζουν στο Τέξας και να διατηρούν τη μνήμη της.

Σε όλη της τη ζωή, η Evaline DeWitt Mason στάθηκε ως μάρτυρας της ιστορίας του Τέξας – από τον αποικισμό και την επανάσταση μέχρι την πολιτεία και πέρα από αυτό. Η προσωπική της ιστορία, συνυφασμένη με τη μεγαλύτερη ταπετσαρία της οικογένειας DeWitt και τον αγώνα του Τέξας για ανεξαρτησία, αποτελεί παράδειγμα του θάρρους, της ανθεκτικότητας και της κληρονομιάς των πρωτοπόρων γυναικών του Τέξας.